"به او می‌گویم دلم مانند یک زنبیل بزرگ، خالی است؛ زنبیل بی‌اندازه جادار است، می‌توان بازاری درونش جا داد، با این‌همه درونش خالی ِ خالی است.‏

می‌گویم یک زنبیل؛ از سبدهای چرخ‌دار رقت‌آوری که همیشه در سوپرمارکت‌ها ترق‌وتروق می‌کنند چیزی نمی‌گویم. نه، زنبیل من... یعنی آن‌طور که من تصور می‌کنم... بیشتر شبیه سبدهای چهارگوش ِ راه‌راه ِ سفید و آبی است که مادربزرگ‌های چاق سیاه‌پوست در محله باربس بر سر می‌گذارند...‏"

دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد / آنا گاوالدا

 

/ 1 نظر / 3 بازدید
؟

خالی بودن بهتر است تا این که با کینه و درد پر شود اصلا بهتر است فقط قیمتی ها را انتخاب کنی و درونش بگذاری